Verlatenheid

^{[geschreven n.a.v. dit abstracte kunstwerk ]}

*
We sjokten voort
in winderig weids wit
zonder besef van begin
of mogelijk einde,
alleen stilte was hoorbaar,
geen stem weerklonk,
noch geluid van de spaarzaam
rondvliegende vogels.

*
Bewakers
lieten niet van zich horen,
aanwezig, maar onzichtbaar.
Sinds het ochtendgloren
waren wij, veroordeelden,
op weg naar niets en niemand.
Ons enig denkbaar doel:
Stappen, stappen,
stappen blijven zetten
in die diepe sneeuw,
gestreeld door ijzige wind
en prikkende sneeuwvlokken.

*
Een diepvriesmars
in vertraagde weergave,
zonder muzikale omlijsting,
[geen geschikte compositie gevonden]
zelfs geen treurmars.
Het koor
was al doodgevroren
in het vorige kamp-zonder-naam.
Alle overlevenden bewogen voort,
gevangen in ijskoude trance.

*
Een spoor
van bloedrode verfvlekken
gaf opeens richting
aan deze voorbedachte dagtocht.
Bewakers zwaaiden wild
met hun wapens en dwongen
ons, gevangenen zonder naam,
nummer of kenteken
tot koerswijziging.

*
Met onze laatste krachten
ploegden we door het pak sneeuw
richting zwarte barakken,
vastgeplakt tegen bergen
die geboetseerd leken
in sneeuw en ijs,
een soort Siberisch Mordor,
eindbestemming voor alle
verraders van Het Vaderland
zonder berouw
of bereidheid tot bekering.

*
Bij de kampingang
stond op een bord:
Jullie verleden
wordt beloond
met een verbod
op toekomst.
Welkom in
“Verlatenheid”.

^{19 – 22 november 2025.}