Scheidslijn
[geschreven n.a.v. dit kunstwerk]
I
I
HIJ,
hij hield ons dag en nacht
in de gaten
met zijn alles overziende
reuzenoog
gelijk een monstrueuze
cycloop
uit een griezelverhaal.
Geen beweging, gebeurtenis
of gesproken woord
bleef onopgemerkt.
Zelfs de opsporings-
en herkenningstechnieken
in het Rode China
kunnen hiermee
onmogelijk wedijveren.
II
Niemand
zei dus ooit
een verboden of verdacht
geacht woord,
nooit zag je
een blik van afkeuring,
nergens.
Boosheid, ergernis
noch ontevredenheid
vertoonden zich op gezichten
of vielen van iemands lichaamstaal
af te lezen.
III
Alles en iedereen
voldeed volledig
aan de politieke verwachtingen
[zonder zichtbare dwang]
van verbondenheid,
tevredenheid en hulpvaardigheid
in het kader van het verkondigde
samenlevingsideaal.
IV
Onze waakhond
[ver]werd tot schoothond,
bloemen veranderden in jaknikkers,
grassen, struiken en bomen
hoedden zich
om bewegingen te vertonen
die als nee, nee
en nog eens nee
konden worden begrepen.
Met wisselende winden meewaaien
werd minstens suspect
tot mogelijk subversief.
V
Dag in dag uit
was er sprake
van een scherpe scheidslijn
tussen innerlijk en uiterlijk,
tussen het ongezegde,
het alleen-maar-gedachte
en alle uiterlijke schijn.
Een scheidslijn tussen twee
tegengestelde werelden,
niet zo maar
een toevallig getrokken lijn.
2- 4 december 2025
Recente reacties