MISTSPOKEN

Een zonloze
oktober ochtend
bespookt
door dikke dekens mist.
Grijsgrauwe dekens
over alles en iedereen
zonder verlof vragen
vooraf.

Mist
maakt tijdelijk blind
ruimte en werkelijkheid
opgedoekt of opgelost.
Onzichtbaarheid creëert hun spel,
overal hangt die doordringende mist,
alsof een verwilderde schilder
met grote kwasten
en grove streken
een groots doek bestreek
in meer dan veertig tinten grijs.

Onze vertrouwde wereld
daags daarvoor
nog vanzelfsprekend
is volledig verdwenen,
uitgewist
door een bende Mistspoken
in boosaardige bui.

Alles zwijgt
of is stiller,
geluiden gedoofd
dan wel gedempt.
Vogels
schuilen zonder gezang.
Mensen
raken beduusd en bezorgd
soms zelfs angstig of panisch
onder al die grauwheid
en ondoordringbaarheid.
Dikke, nattige sluiers
zonder einde of begin.

Mistspoken
spanden gewetenloos
en geluidloos samen.
In de staart
van hun sinistere polonaise
schuilt het spookachtig Niets.

^{1 – 11 november 2026}