Uit de dagkrant geknipt

I
Ergens
in een land
niet ver van het lage land,
een soort van buurland,
waren plots Stolpersteine
met toelichtende teksten
over wandaden
begaan aan burgers
in Wereldoorlog II
in dat plaatsje
van de ene
op de andere dag
ongewenst, onmogelijk
want overnacht
puur gevaarlijk geworden
voor de ouden van dagen:
struikelen en vallen
met nare gevolgen
moest voorkomen worden.
Valpreventie als voorwendsel
voor willen vergeten.

II
Ergens anders
in een land
nog veel verder van het lage land
worden en werden
boeken uit de bibliotheken
verwijderd, zelfs vernietigd,
want plots ongepast
bedreigend of gevaarlijk
voor hun opgroeiende jeugd
en kinderen.
Kinderen en jongeren
had men overgeslagen.

III
Ergens anders
in het lage land
werden posters
van bepaalde partijen of groepen
verscheurd, beklad
of overgeplakt
met typische en tegelijk
cryptische teksten.
Kreten over Nieuwe Orde,
over Wij zijn Het Volk,
niet de keurig gekozen
volksvertegenwoordigers,
want allemaal
handlangers van Het Kartel
en Het Systeem.

IV
Ergens anders
in dat lage land,
werden dorpsgenoten en buren
met sympathie voor “opvang van”
plots volksvijanden en verraders,
hun huizen werden beklad,
een auto belandde in de sloot,
dreigementen alom.

V
Ergens anders
in dat lage land
werd ook al eens
een oproep gedaan
om samen als burgerwachten
asielzoekers & vluchtelingen
bij de landsgrens
zelf tegen te houden,
een daad van verzet
tegen “immigratie tsunami”.
De overheid
had zijn eigen burgers
volgens deze
Ware Volksvertegenwoordigers
te lang vergeten
of opgegeven.

VI
Ergens anders
werd de auto
van een burgemeester
in de fik gezet,
een geintje natuurlijk,
moet kunnen.

VII
Weer ergens anders
werden gevangenisbewaarders
bedreigd.
Rook stijgt op
van brandende hooibalen
langs snelwegen,
spoorlijnen ontregeld,
sabotage of terreur?
Wie iets vermoedt
of meer dan
of zelfs zeker weet wat
durft dit niet
een, twee, drie
te zeggen.
Doodsbedreigingen
zijn een hobby geworden
voor elke dag en tijd.
We weten je wel te vinden
is tegenwoordig het tegendeel
van een geruststelling.

VIII
Raad nou zelf,
welk lage land,
ver van ons Hollandse bed,
zou dit kunnen zijn?
Wij gaan zó
niet met elkaar om,
wij kijken echt naar elkaar om.
“Nabuurschap”
zit in ons nationale DNA.
Eenmaal raden is gratis,
twee maal gissen
is nog steeds
je simpelweg vergissen,
drie maal verkeerd
is verdomd verdacht.

Nawoord:
bedenk en overdenk,
dit gedicht ontstond
dankzij uit de dagkrant
geknipte berichten.

^{29 september – 01 oktober 2026}