1.
Leegte,
gevoel van gemis
afwezigheid van wat
vanzelfsprekend was
of zo vertrouwd
als het eigen ik.
2.
Leegte
als knagend gevoel
doorleefd verlies
een trieste toestand
die je verkilt en vult
zonder bestaansrecht
in jouw zijn.

3.
De leegte
van een landschap
zonder zichtbaar levend wezen.
Je voelt rillingen
in je lijf en krampen
in je maag
terwijl je blik
verdrinkt in die leegte.
Volgezogen door een gevoel
van verlorenheid.
Je hoort in je hoofd
de muziek van
Een nacht op de Kale Berg*.

4.
De leegte
in een mens
gaat dieper dan denkbaar.
Het is leegte in absolute zin
die verbijstert, vervreemdt
en angst aanjaagt.
Menselijke leegte
onmiddellijk ervaarbaar
in de blik van die ander,
in woordenstromen
zonder betekenis,
in woorden als niet te duiden
geluiden.

5.
De leegte
van genomen besluiten
of, integendeel,
bij bewezen besluiteloosheid.
Gestold leven bij noodzaak
tot terstond handelen,
de ontbrekende daad
bij het woord.

6.
Een lege blik,
holle woorden,
onvermogen tot contact,
een soort van nul-waarde
als empathie meting bestond.
Voor je gevoel
ben je alleen,
eenzaamheid is de naam
van je beschermengel
bij elk samenzijn.
Zulke leegte.

^{16 – 20 april 2026}

^{*Van de Russische componist Modest Mussorgski[1867],
later bewerkt door Nikolaj Rimski-Korsakov in 1886.}

@
Graag eindelijk een keertje
een niet te lang gedichtje
en vooral niet zo zwaar,
zo somber, zo moeilijk.

@
Deze keer nou eens
niet dat duistere
of ver-van-mijn bed gedoe,
gewoon iets leuks en luchtigs,
in daagse taal en vooral
lekker opbeurend, positief,
een poëtische peppil
om de nieuwe werkweek
vlot en leuk door te komen.

@
Zo’n schattig vers
dat je dolgraag
met je collega’s of vrienden [v/m]
super relaxed
bij een latte macchiato
of een geperst sapje
met volkoren broodje
samen gaat zitten lezen.

@
Ontspannen lezen
en tussendoor ook nog
effe op je mobiel,
echt effe maar
die laatste appjes
of items op de socials
door scrollen zodat je bij blijft,
snap je, zo’n gedichtje
bedoel ik nou,
zonder gewicht of gewichtigheid
of zogenaamd diepere lagen.

@
Heerlijk die koffie hier
en een onwijs knapperig broodje,
reuze gezellig.

^{22- 24 maart 2026.}

[gedicht, geschreven n.a.v. dit kunstwerk]

*
Dagen
zonder begin of einde,
dagen en nachten
uit eenzelfde worstpers geslopen,
bijna veertig variaties grijs en zwart,
de reclamespotjes sluipen door je lijf.

*
Oudejaarsavond
begon al ergens in november,
met regelmatige explosies
ergens in de duisternis
van avond of nacht.

*
Men
komt in de juiste stemming,
de voorraad moet vooraf getest,
Tv-schermen
vol eindejaarsoverzichten
van sport, via mode
naar politiek of cultuur,
ze buitelen over elkaar heen.

*
Feestdagen
met afgeslankt nieuws
uit verre probleemgebieden,
oorlogstaferelen nog ietsje korter
en gekuist vertoond,
aandacht voor zeldzaam geworden
schaatsen op natuurijs
in eigen waterland.

*
De Haagse politiek
met welverdiend kerstreces,
een verademing
die naar meer doet verlangen:
het daagse twitter/tweetbombardement
is stil gevallen.

*
Nederland
is nog meer dan anders
vooral met zichzelf bezig,
op zoek naar gezelligheid, knusheid,
en warmte in donkere dagen
die nooit zo vanzelfsprekend
of normaal waren
als rotsvast gedacht
bij gedachten en gevoelens
over voorbije tijden.
Het winters verleden
is zelden
in Anton Pieck-taferelen
te vangen.

^{december ’25 – januari ‘26}

I

I

HIJ,
hij hield ons dag en nacht
in de gaten
met zijn alles overziende
reuzenoog
gelijk een monstrueuze
cycloop
uit een griezelverhaal.
Geen beweging, gebeurtenis
of gesproken woord
bleef onopgemerkt.
Zelfs de opsporings-
en herkenningstechnieken
in het Rode China
kunnen hiermee
onmogelijk wedijveren.

II

Niemand
zei dus ooit
een verboden of verdacht
geacht woord,
nooit zag je
een blik van afkeuring,
nergens.
Boosheid, ergernis
noch ontevredenheid
vertoonden zich op gezichten
of vielen van iemands lichaamstaal
af te lezen.

III

Alles en iedereen
voldeed volledig
aan de politieke verwachtingen
[zonder zichtbare dwang]
van verbondenheid,
tevredenheid en hulpvaardigheid
in het kader van het verkondigde
samenlevingsideaal.

IV

Onze waakhond
[ver]werd tot schoothond,
bloemen veranderden in jaknikkers,
grassen, struiken en bomen
hoedden zich
om bewegingen te vertonen
die als nee, nee
en nog eens nee
konden worden begrepen.
Met wisselende winden meewaaien
werd minstens suspect
tot mogelijk subversief.

V

Dag in dag uit
was er sprake
van een scherpe scheidslijn
tussen innerlijk en uiterlijk,
tussen het ongezegde,
het alleen-maar-gedachte
en alle uiterlijke schijn.
Een scheidslijn tussen twee
tegengestelde werelden,
niet zo maar
een toevallig getrokken lijn.

^{2- 4 december 2025}

*
Mijn dromen,
gedroomd ver voorbij
de dag van vandaag,
ontstaan in mijn onderbewustzijn
bij diepe slaap
in een gevoeld eindeloze tijd,
helder en indringend beleefd
met lichtflitsen en duizelingen,
alles als in een 5 * film
van hoge beeldkwaliteit.

*
Mijn dromen presenteerden
een paradijselijke wereld
zonder bedreigingen
voor mens, natuur en milieu.
Gedroomd over een keerpunt
voor onze aarde
met al zijn bewoners.

*
Nu zijn we doodleuk en
bewust of juist vol ontkenning
op weg
naar een onromantische einde:
de gitzwarte apocalyps
vergeleken met mijn droomsessie.

*
Als ik mijn ogen open doe
in de nog schemerige dageraad
van deze november morgen
dringt beetje bij beetje
tot mij door
dat mijn onderbewustzijn
een wreed spelletje
met mij heeft gespeeld.

*
Mijn dromen
waren een soort van
Bijbelse beloftes
voor Betere Tijden,
een warm geluksgevoel
doorstroomde mijn lijf
tot ik tastend
onze noodradio inschakelde
voor het vroege ochtendnieuws.

*
Elk nieuwsbericht
[voorgelezen
op die eeuwig neutrale toon ]
was een frontale aanval
op mijn dromenfestijn.
Gebroken dromen,
een wanhopig stemmend gevoel
van verraad, verlatenheid
en leegte
dat maar niet wilde wegebben.

^{6-8 november 2025}

In een welvarend
en door velen benijd land
ergens veraf gelegen,
werd een bizarre nachtmerrie
waar:
Papiersnippers zweefden gelijk
eindeloze sneeuwvlokken
naar beneden.
In gans het slapende land
bleven de bewoonde delen nergens
zonder deze dikke deken
van bedrukt papier.

*

Een aankondiging
of liever nog een waarschuwing
voor hevige sneeuwval.
Het openbare leven
zou lamgelegd gaan worden,
scholen en onderwijsinrichtingen
gesloten,
bedrijven gesommeerd
tot thuiswerken,
gezondheidszorg op spaarstand,
openbaar vervoer gesloten
net als alle winkelvoorzieningen,
de geplande parlementsverkiezing
opgeschort,
[voorlopig] voor onbepaalde tijd:
nationale noodtoestand!

*

De Volksraad
voor Volk & Vaderland
ondertekende deze bekendmaking
met de volgende,
funderende motivatie:
“Wij willen
wat de gevoelde
overgrote meerderheid
van ons volk wil.
Wie dit ook wil
is welkom,
wie dit niet wil,
wil willens en wetens
tegen ons volk in gaan.
Weet dat wij altijd en alleen
aan jouw kant staan
als je naast ons wilt staan.

*

De volkswil
dreigde ten onder te gaan
en die ondergang gaan wij
met volharding voorkomen.
Sluit je aan
bij onze Volksraad.
Da’s meer
dan een vriendelijke raad,
eigenlijk een patriottische oproep
tot het stellen
van een beslissende daad.

*

Laat ons en jezelf
niet in de kou staan,
anders blijf je in je eentje achter
zonder enige toekomst.
Neem doelbewust deel
aan de wedergeboorte
van ons vaderland”.

*

Deze sneeuwwaarschuwing
komt niet voor rekening
van het nationale weerinstituut,
aldus een inderhaast
uitgegeven persbericht,
vlak voor middernacht
van
28 oktober’25.

^{19 – 21 oktober 2025}

*
De representatieve variant
doet menigeen schuimbekken,
woede als motivatie,
doel en middel gebruiken
om het Grote Eigen Gelijk
te halen,
dwars tegen gekozenen in,
van parlement
tot plaatselijke gemeenteraad.

*
Overal
ageren drammers,
schreeuwers en vuurwerkverslaafden
[met natte dromen
van gerechtvaardigd volksverzet]
tegen die duistere elites
in de Zetels
der[democratische] Macht.

*
Elites
die door strijd en verzet
van het Ware & Gewone Volk
moeten worden opgeruimd.
Goed voor het Buikgevoel
en als basis voor volks beleid.

*
Digitaal
gaan verheerlijking
van de eigen groep
[ community]
hand in hand
met beledigen, beschimpen,
veroordelen en bedreigen,
vergoelijkt
als onschuldige digitale humor,
natuurlijk.

*
Volkstribunalen
werden aangekondigd
als kans op correctie en vergelding,
met als legitimatie
zelf Vertegenwoordigers
van Het Gewone Volk
te wezen.

*
Democratie,
toepassing en uitwerking
van hoge idealen,
ligt dagelijks onder vuur
en dit vuur wordt gekoesterd,
verspreid en opgestookt
door zelfbenoemde verdedigers
van Volk & Vaderland.

*
Niet zo vreemd
dat vergeten gewaande vlaggen,
liederen en gebaren
uit Twintiger en Dertiger Jaren
zijn opgedoken
uit de mottenballenkisten
van een bruin getint verleden.

*
Democratie,
een éénmalige kans.
Daarna volgt zelfs
geen afscheidskrans.

^{2-7 oktober 2025}

*
Oversteken,
de wapperende Union Jack
en de vlaggen
met Sint Joriskruis tegemoet,
wellicht begrepen
als warm welkom.

*
Oversteken
omdat achter jou
overbevolkte, stinkende
en onveilige tentenkampen liggen,
verstopt in illegaliteit en criminaliteit
van een Noord-Frans landschap
zonder zonnebloemen
of lavendelgeuren.

*
Oversteken
omdat de voorafgaande odyssee
door een lappendeken
van landen en grenzen
een nachtmerrie was.
Gewetenloze handel
van eigentijdse piraten.

*
Oversteken,
omdat ook na de vlucht
nog nachtmerries vol kwellingen
en ellende
door de hoofden spoken.

*
Oversteken
met kansen op leven
zoals voor burgers
van die veilige, ordelijke
en ordentelijke landen
zo vanzelfsprekend is.

*
Oversteken,
want gevangen in een web
van angsten en krampen in je lijf,
vurig hopend
op een geslaagde overtocht
[ in overvolle rubberboten]
naar de krijtkusten van Albion.

*
Oversteken,
want er valt er niets te verliezen.
Bedreigingen en dreigementen
klinken in hun oren
als echo’s
van een overbekend
en vaal verleden.

^{16-21 september 2025}

II
Plots
waren alle meeuwen verdwenen,
zonder aanwijsbare aanleiding of oorzaak.
Geen Meeuwenland meer.
Met opzet verdreven
of was hier sprake
van vogeltrek uit instinct,
zeilend op gunstige najaarswinden?

III
Plots
ongewone stilte,
onwennig
naar zichzelf luisterend
alsof vertrouwde ankers
waren losgeslagen.
Alleen maar stilte
waar velen in het geniep
naar hadden gesmacht,
zonder ook maar iets
van hun verboden verlangens
met anderen te delen.

IV
Plots
bleken zoemende bijengeluiden
te nadrukkelijk aanwezig,
Het vertrouwde meeuwenconcert
voor buurt en beemd
was overheersend geweest,
een blaffende hond nu al
een ware stoorzender.

V
Plots
is Meeuwenland niet meer zichzelf,
zonder meeuwen
en meeuwengeschreeuw
en zonder hun daagse dominantie.

VI
Plots
ziet Oppermeeuw zichzelf
weerspiegeld in helder water:
alleen, angstige ogen
zijn op hem gericht.
Elke tik van de tijdklok
is een aanslag
op zijn zelfbeeld.

^{27 – 30 augustus2025}

2.
Overal
gebrek aan gerechtigheid, medelijden
en aanverwante artikelen
uit de morele handleiding.
Ergens gedumpt tussen de puinhopen.
Persoonlijk geweten
bijkans uitverkocht,
wreedheid en meedogenloosheid
worden bejubeld als heldhaftigheid.

3.
De geschiedenis leert van het nu
dat niets geleerd werd,
nooit iets werd bewaard
met een innerlijke rem.
Het nu is losgeslagen, ontketend,
in vrije val.

4.
Eindeloze beelden
van systematische verwoesting
en verdrijving
van massa’s mensen zonder verweer
en zonder veel meer
dan hun vege lijf.

5.
Kille dodentallen
en constante beelden
van ondervoede kinderen
en wanhopige vaders en moeders
op zoek naar voedsel en water
deden het Magische Beeld
uit het verleden
van dit land en dit volk
wankelen en kenteren.

6.
Dagelijkse horrorbeelden
begeleid door fantasieën
over een luxueus vakantieressort
en herhuisvesting van Gazanen,
ergens, elders, ooit,
door wie dan ook.

7.
Deze ongelooflijke beelden
bevleugelden verbijstering
en verontwaardiging.
Politieke stappen
verlopen in slakkentempo,
voor velen alleen nog te volgen
vanuit een haastig gedolven graf.
Wat nu,
Beloofde Land?

^{2 – 4 augustus 2025}