Jean Wiermans Gedichten

[gedicht, geschreven n.a.v. dit kunstwerk]

*
Dagen
zonder begin of einde,
dagen en nachten
uit eenzelfde worstpers geslopen,
bijna veertig variaties grijs en zwart,
de reclamespotjes sluipen door je lijf.

*
Oudejaarsavond
begon al ergens in november,
met regelmatige explosies
ergens in de duisternis
van avond of nacht.

*
Men
komt in de juiste stemming,
de voorraad moet vooraf getest,
Tv-schermen
vol eindejaarsoverzichten
van sport, via mode
naar politiek of cultuur,
ze buitelen over elkaar heen.

*
Feestdagen
met afgeslankt nieuws
uit verre probleemgebieden,
oorlogstaferelen nog ietsje korter
en gekuist vertoond,
aandacht voor zeldzaam geworden
schaatsen op natuurijs
in eigen waterland.

*
De Haagse politiek
met welverdiend kerstreces,
een verademing
die naar meer doet verlangen:
het daagse twitter/tweetbombardement
is stil gevallen.

*
Nederland
is nog meer dan anders
vooral met zichzelf bezig,
op zoek naar gezelligheid, knusheid,
en warmte in donkere dagen
die nooit zo vanzelfsprekend
of normaal waren
als rotsvast gedacht
bij gedachten en gevoelens
over voorbije tijden.
Het winters verleden
is zelden
in Anton Pieck-taferelen
te vangen.

^{december ’25 – januari ‘26}