Jean Wiermans Gedichten

I
Zomergedicht
zorgeloos zomeren,
gedicht zonder gewicht
zonder zin,
zonder begin of eind
geschikt voor vier
verschillende seizoenen
met onderling verwisselbaar weer:
gevolg van verandering
van klimaten.
Sommigen
volharden in ontkenning
of minimaliseren
dan wel bagatelliseren
deze dreiging
of geloven vast
in een wereldwijd complot
met duistere bedoelingen
van “politieke elites”.

II
Zomergedicht
zonder identiteit
over zorgen, twijfels,
koppijn en angsten
over bijvoorbeeld
sneeuwstormen
in pakweg Griekenland,
tropische warmte
op de poolcirkel,
modderstromen, overstromingen
of juist hitte en droogte,
en dat allemaal in eigen land,
bij de buren of achter
verre horizonnen.

III
Zomergedicht
geleidelijk gerijpt
door een onzomers gevoel
van op-weg-zijn
naar een eindbestemming
vol verbijstering, ontluistering,
paniek en geweld
in de hoop
om toch nog [ergens]
te kunnen [over]leven.

IV
Zo’n
zomergedicht
en dat goddomme
zowaar aan het eind
van een lente
met eerst kou en grauw
en plots
met magische knopindruk
toptemperaturen zonder weerga
op weg naar weer
zo’n welverdiende
zorgeloze zomer
met vakantiedromen
vol illusies
en onverwerkt verleden
dat gratis en ongevraagd
altijd en overal
met jou mee lift.

^{2 mei – 02 juni 2026}